Stormtijden onder water

Een droeve mededeling om de dag te beginnen. Het werk ‘Stormtijden’ in de kelder van De Kapel is vandaag afgebroken. Met het stormweer van gisteren is de kelder onder water gelopen, en is de installatie beschadigd. Tim Van der Schraelen en Jef Versmissen, de breinen achter de kortfilm, krijgen de installatie dit weekend niet meer hersteld. Gelukkig staat de film ook al op YouTube, en kan je hem daar ook bekijken.

Reactie van de kunstenaars: “Beetje ironisch ook wel, voor een kunstwerk met als thema verwoesting door water. We kregen al veel volk over de vloer, en veel toffe reacties. Hopelijk kunnen we je jullie ook via YouTube bereiken. En nog een bedankje aan Lieve, onze buurvrouw in de kelder, ze heeft ons goed geholpen en opgevangen vandaag!”

Participant 76

Weet u niet waar naar toe? Volg het advies van onze BH’s!

Het blogteam interviewde enkele BH’s, met de vraag wat zijn van STORMLoop vonden. De Bekende Herentalsenaren waren zeer enthousiast en gaven verschillende tips over topwerken, topcafé en topmomenten uit de geschiedenis van onze stad.

Dus als u ons niet gelooft, luister dan even naar het advies van onze meer gerenommeerde stadsgenoten. Misschien kennen zij er ook niet alles van, maar plezant was het in ieder geval wel!

A Little More Lomo!

Wie het fenomeen ‘Instathals’ gevolgd heeft, weet dat Herentals enkele steengoede fotografen in huis heeft. Tom Van Sande was een nieuwe ontdekking voor mij.

De Kempen is voor Tom absoluut een inspiratiebron, gezien de meeste beelden echt niet ver van thuis worden genomen. Hij zoekt doelbewust naar het vertalen van een atmosfeer en zet in meesterlijk gekozen momentopnames de kempische charme in de verf, als tegengewicht van al wat in megapixel en in megaconsumptie aan het vervagen is.

Zijn straatfotografie is een vertaling van het oude filmrolletje en beelden worden genomen met een onzichtbare, voor de echte fotografen, brakke camera. De Lomo LCA. De typische imperfecte analoge stijl typeert Tom zijn karakter in een meer exceptionele fotografie.

Tom heeft zijn camera altijd en overal op zak, beelden maken is een onderdeel van zijn dag. Het beeld is pas compleet op het moment dat het digitaal verwerkt is. Het maken is veel belangrijker en intensiever dan de PR die er rond zou moeten hangen.

Na een lange zoektocht heeft Tom eindelijk een digitaal toestel gevonden dat hetzelfde functioneert als mijn LOMO LCA. Een digitaal toestel bestaat waar je net als bij de Lomo de afstand tot je onderwerp snel zelf inschat en gewoon ‘de klik’ mee kan hebben. Er mee leren werken wordt nieuwe uitdaging van deze zomer.

De beelden van Tom zijn te bewonderen in Rij62, zijn werk is voorzien van een QR-tag die iets meer vertelt over de foto waar ze bij hangen. Op Instagram is zijn werk nog veel breder te ontdekken en ook alle geafficheerde beelden zijn te koop na contactopname in allerhande te overleggen media voor thuisinrichting.

https://eskodisk.wixsite.com/eskodisk

Instagram: @eskodisk

Participant 43, Coffee Bar Rij 62, Bovenrij 62

Kunstdief gezocht

Update 18.11 uur

Er zijn beelden opgedoken van de drieste kunstdiefstal van gisteren. De bij de meest ordelijk geordende ordediensten gekende Ziggo J. is gefilmd terwijl hij het kunstwerk ontvreemdt. Het gaat om een werk van Patteef dat in café De Max in de Nieuwstraat hangt.

Iedereen van STORMLoop is in shock en hoopt dat deze onverlaat snel ter verantwoording wordt geroepen. We tonen u de beelden, maar waarschuwen u: dit is niet bestemd voor teergevoelige zielen.

Tips blijven welkom onder de #KaptErGeenBierIn.

Update 13.28 uur – Anonieme getuige in shock

Gisteren werd er een kunstwerk gestolen tijdens een uit een hand gelopen kroegentocht. De kunstminnende dader is nog niet gevat, maar we hebben wel een interview met zijn getraumatiseerde kompaan. Eerder vandaag werd ook al een robotfoto verspreid.

Iedereen die tips heeft over deze drieste diefstal, mag dat melden via #KaptErGeenBierIn. Deze avond hopen we beelden te hebben van de diefstal, die geschiedde in een niet nader genoemd café in de Nieuwstraat.

#KaptErGeenBierIn

SPOEDBERICHT

Gisterenavond werd een kunstwerk gestolen. Er is nog geen nieuws bekend, maar volg deze blog, waar we u op de hoogte houden van alle ontwikkelingen.

Mocht u de persoon op de robotfoto herkennen, mag u tips binnenbrengen met #KaptErGeenBierIn!

Echt wel superthee, de deze

Wie een kort fietstochtje wil maken met een kunstzinnig doel kunnen we de volgende tip meegeven: RIMPELING, onder meer een muziekinstallatie.

Iris Weichler bespeelt op haar installatie verschillende instrumenten. De klanken brengt ze over op een schaal gevuld met water. De trillingen veroorzaken patronen op het wateroppervlak. Deze trillingspatronen in het water worden geprojecteerd. Het water wordt gebruikt om thee van te zetten voor de bezoekers. Een totaalervaring dus.

Adres: Watervoort 140, Theemuze. Let op: telkens om 14 en 16 uur wordt de installatie opgestart. Terug fietsen kan via de Brink, gewoon terugrijden en wandelknooppunt 14 volgen naar links. Of volg de wegwijzer naar Toeristentoren op de Watervoort en ga daar een frisse pint drinken.

Participant 95

Isolatie stopt niet alles af

Een typische huiskamer, met een watergordijn als muur. De deur gaat open. Eenmaal binnen, geraak je niet meer buiten. Het werk staat symbool voor de isolatie en eenzaamheid door corona, en vooral voor het psychisch welzijn van onze jongeren.

Tip van de redactie: je geraakt er in en je geraakt er uit. Gebruik je verbeelding (of een paraplu!)

Maja Lettany, participant 7, Kloostertuin, Kapucijnenstraat 9

Laat je bedwelmen door Hilde

In Moktamee vinden we Hilde Van de Pol, participant nummer 50. Hilde schrijft gedichten, zoals dit:

Poëzie en een badkamer:
het naakte van een gebroken bad,
water dat over het niets gegutst is,
een verloren bos van verlangen.
En een bloedrode spiegelzon:
ik zie jou ook, liever dan je denkt.

Ga dus zeker bij Hilde langs en laat je bedwelmen door haar mooie teksten.

Water Atlas

Quinten Clause (participant 54) heeft een rechte, digitaal geïnspireerde, virtuele stijl, die doet denken aan game design.  “Water Atlas” triggerde mij omwille van de poëtische omschrijving en ook omdat ik “Cloud Atlas”, één van de mooiste films vond die ik ooit gezien heb. 

Quinten’s bescheidenheid tijdens zijn interview vond ik confronterend met een achteraf gedeelde link die een massaal kunnen geheimzinnig op het web verborg.  In deze Atlas liep ik graag verloren.  

Quinten is van beroep programmeur, hij ontwerpt in een beeldtaal die in geometrische stijl digitaal te herkennen valt. Quinten exposeert bij Mokamee met een reeks klein formaat werken, die dromerig doen denken aan impressies van woon-werk pendelen met de trein.  

Te vinden op https://quinten.github.io/wateratlas/

In zijn schilderijen vond ik eerlijk gezegd, nu ik verder opzoekwerk heb verricht, maar een fractie van zijn potentieel. Zijn composities op Sound Cloud zijn verfrissend en breed geïnspireerd.  

Zijn werken voor Inktober 2019 in zwarte inkt spreken door het bevatten van meesterlijke onderliggende symboliek en zijn te ontdekken op https://quinten.github.io/inktober2019/.

Net zoals een volledig ingevuld schetsboek met fineliner gekend als ‘Portal Machine to Stylobria’ geïnspireerd op de film ‘Apollo 11’.   Te vinden https://www.sketchbookproject.com/library/S290829

Dan rest er mij nog af te sluiten met een zeer doordachte animatiefilm van zijn hand, die de tot gisteren onbekende hit “Open House” van Renton Jules vergezeld.  Te ontdekken op YouTube en het publiek volledig ondergedompeld in ons huidig thema water, want Quinten beeldt wolken hier af als louche gangsters in het dealen van depressie.  

Ik ben erg benieuwd wat deze brede geest op de volgende editie te bieden heeft.  

Ronny Eelen Flows

Participant 52, Moktamee

Ronny Eelen is een meester houtdraaier, hij exposeert met zijn werk ‘Flow’ bij Moktamee. Hij exposeert met 5 gedraaide smalle schijven als een balanceer-act van hout. De titel verwijst naar het maakproces en water. Want een keer teveel druk of weerspannig materiaal en het ontwerp valt letterlijk in het water. 

Ronny heeft 20 jaar houtdraaier ervaring en Stormloop gaf hem een uitdaging. Houtdraaien is volgens hem kunst en ambacht, als het goed gedaan is met een duidelijke kennis van materiaal is heel veel mogelijk.  

Als het object dat je maakt mensen raakt, maak je de stap van gebruiksvoorwerp naar een verhaal.  Ronny’s drijfveer is het idee… veel ideeën belanden echter gewoon in een schetsboek, en worden vaak niet tot een realisatie gevormd.  Omdat het er teveel zijn, door tijdsgebrek, en uiteraard om het publiek geheim dat de vlieger moeilijk opgaat met kunst als broodwinning alleen… 

Ronny en ik waren akkoord betreft symbolische interpretatie van zijn werk, namelijk dat eerlijke groei traag is, maar daarom net zo waardevol en prachtig, net zoals de jaarringen die zich vormen in een boom. 

Zijn inspiratie is omvatten in “The beauty of the many is in the beauty of every single one”. Hij haalt mosterd betreft houtbewerking bij Moulthrops; Christian Burchard; Ernst Gamperl; Alain Mailland; Art Liestman, elk prachtige makers met elke hun eigen idee van schoonheid.  

Maar op eerste plaats is hij maker en werker… en geeft hij graag workshops betreft hout & houtdraaien aan gegadigden.  

Hou hem zeker in het oog, momenteel vind je hem & zijn werk terug bij MOKTAMEE. 

Kunst provoceert

Door gastblogger Guy Tegenbos

Soms is kunst mooi. Soms provoceert ze. Soms beide tegelijk.

In dat opzicht is Stormloop al gelukt.

Het meest provocatief zijn de waterkruiwagens van Willem Boel op de Zuidkant van de Grote Markt.

De kritieken van voorbijgangers en bewoners zijn vaak niet mis.

Gegrinnik, geschimp en gezucht zijn omnipresent.

Is dàt kunst?

Wat betekent dat nu weer?

Blijft die lelijkheid tot 22 mei voor mijn deur staan?

Ze versmossen hier water terwijl het land kreunt onder de droogte.

De kunstenaar, de curator, en Geert Verbist die het werk er absoluut bij wou, provoceren.

Als ze de kans krijgen het uit te leggen, dan luidt het onder meer:

Dat over heel de wereld fonteinen op de markt staan.

Dat het water niet uit de drinkwaterkraan komt, maar opgepompt is uit een put nabij het kanaal.

Dat het kunstwerk een aanklacht is tegen de volledige verharding van de Grote Markt die belet dat water doorsijpelt in de grond.

Dat het een provocerende voorbode is van de ‘vergroening’ en ‘verblauwing’ van de Markt die in aantocht zouden (!) zijn.

Dat het kunstwerk het overgebruik van water aanklaagt door een landbouw die veel te veel inzet op vleesproductie: een onnoemelijk aantal van die kruiwagens water blijkt nodig te zijn om één kilo biefstuk te kweken.

Enzovoort.

De kritiek en het gegrinnik verstommen dan.

De groep die deze uitleg kreeg, gaat – militant geworden – verder naar het volgende kunstwerk.

Degenen die niet luisterden of niets vroegen, blijven geprovoceerd achter en blijven grommen en grinniken.