Loop de loop

De openingsrun van het kunstenfestival Stormloop gaat dit jaar grotendeels door het bos waar de deelnemers al lopende een ode brengen aan al het water dat de stad Herentals rijk is. Water is zoveel meer dan een hoge factuur met een groot getal erop en als je het aandurft om op café een water te bestellen dan zullen meewarige blikken je deel zijn. Toch is het een kostbaar goed en wil Stormloop er een ode aan brengen. En dat verdient een erehaag van lopers die op een zonnige dag klaarstaan om het kunstenfestival te openen.

Eén van die lopers is Mieke Tegenbos, verbonden aan de dienst toerisme van de stad Herentals. Een schrijver met pen en papier in aanslag voelt zich als een naakte papegaai tussen al die loopschoenen, hartslagmeters, stappentellers en zweetbanden allerhande. Maar Mieke is er klaar voor. 

Tijdens de openingsrun loopt Mieke als haar sportieve zelf. Ze is blij dat het over lopen gaat, want ze zegt geen waterrat te zijn. Desalniettemin vindt Mieke het thema water uitnodigend want ze is zich bewust van de duurzaamheid ervan. In oma’s tijd was water enkel goed voor de was en de plas en plenste alleen een geestelijke er ritueel mee in het rond. Vandaag brengt het mensen samen, zeker nu er een heel kunstenparcours rond is georganiseerd. Daarom kijkt ze niet alleen uit naar de openingsrun, maar ook naar Stormloop zelf. Het zal haar op verrassende plaatsen in de stad brengen waar ze zeker knappe dingen zal ontdekken die op haar een wauw-effect zullen hebben. 

Lopen kan iedereen als je ervoor openstaat en je je erop toelegt. En dat geldt ook voor kunst, vindt Mieke. Stormloop is laagdrempelig omdat het grotendeels gratis is. Het is voor iedereen toegankelijk en je kan helemaal incognito kunst ontdekken zonder het gevoel te hebben dat er een of andere mening aan moet vasthangen. 

Mieke loopt de tien kilometer met glans uit en tapt zich deugdelijk en verdiend een glaasje kraanwater in. Klaar om zich drie weken lang in de kunst onder te dompelen.